پروردگارا تو را شکر می کنم
برای تمام نعماتی که امسال به من ارزانی داشتی
برای تمام روزهای افتابی و برای تمام روزهای غمگین ابری و بارانی.
برای غروبهای ارام وشبهای تاریک و طولانی
تو را شکر میگویم برای سلامتی و بیماری
برای غمها وشادیهایی که امسال به من عطا کردی.
خدایا شکرت برای تمام لبخندهای محبت بار ، دستان یاری رسان ، برای همه ان عشق و محبت و چیزهای شگفت انگیزی که دریافت کردم.
شکر برای تمام گلها و ستارگان ، برای دوستان وعزیزانی که دوستم دارندو دوستشان دارم.
خدایا تو را شکر میگویم برای تنهاییم ، برای شغلم ، برای مسائل و مشکلاتم ، برای تردیدها و اشکهایم ، چرا که همه اینها مرا به تو نزدیکتر کرد.
تو را شکر می گویم برای تداوم حیاتم ، برای اینکه سرپناهی در اختیارم نهاده ای ، برای غذایم و برای براورده کردن تمام نیازم.
فقط تو میدانی که در آینده چه چیزی در انتظارمن است.
پروردگارا همان را میخواهم.که تو برایم خواسته ای.
تنها از تو میخواهم،آنقدر به من ایمان عطا کنی تا در هر انچه بر سر راهم قرار میدهی تو را ببینم و خواستت را.
انقدر امید و شجاعت تا نومید نشوم و آنقدر عشق و محبت ... هر روز بیش از روز قبل ، عشق نسبت به خودت و انان که در اطرافم هستند.
پروردگارا ، به من بردباری ، فروتنی ، و تسلیم و رضا عنایت فرما ، خدایا مرا آن ده که مرا ان به ، و آنچه را که نمیدانم چگونه از تو بخواهم.
پروردگارا ، به من قلبی فرمانبردار، گوشی شنوا ، ذهنی هوشیار ، و دستانی ساعی عنایت فرما تا بتوانم تسلیم رضایت گردم و آنچه را که به کمال برایم خواسته ای بر دیده منت بپذیرم.
خدایا ، بر تمام عزیزانم برکت و بهروزی و سلامت عطافرما و صلح و دوستی و ارامش بر قلوب انسانها حاکم گردان.
آمین یا رب العالمین 

نمی دانم تا کدامین طلوع خواهم ماند و در کدامین غروب خواهم رفت اما دوستت دارم

تا آخرین لحظه ی بودنم

 نمیدانم چرا چشمانم گاهی بی اختیار خیس می شوند ، می گویند حساسیت فصلی است ،

آری من به فصل فصل این دنیای بی تو حساسم. 

دلم دارد هوای دیدن تو

به گوشم می رسد خندیدن تو

به نازت می بری جانم به یغما

بنازم نازنین، نازیدن تو

 زکوی تو بیرون نرود پای خیالم

نه من انم که برنجم نه تو انی که برانی

وقتی کسی رو دوس داری از همه دنیا می گذری...تولده دوبارته اسم اونو که می بری

وقتی کسی رو دوس داری می خوای بهش تکیه کنی...بگی که محتاجشیو بخاطرش گریه کنی  

از راه دور به تو عشق می ورزم تا دیگر این فاصله ها رو احساس نکنی ...

از راه دور درد دلهای خودم رو به تو می گویم ...

تو را در اغوش محبت های خودم می فشارم ...

اری از همین راه دور میتوان دست در دستانم بگذاری و با هم قدم بزنیم ...

به خواب عاشقی میروم تا این رویا برایم زنده شود ...

خاطره هایمان را همیشه در ذهنم مرور میکنم ...

و هیچ گاه نمیگذارم که خاطره های لحظه ی دیدارمان از ذهنم دور شود ...

این فاصله ها را با محبت و عشقم از بین میبرم ...

کاری میکنم که همیشه احساس کنی در کنار منی ...

و این است برایم یک خواب عاشقانه ...

خواب نگاه به چشمان هم،خواب با هم بودنمان ...

اری و این است یک فاصله ی عاشقونه ...

تو از هر نزدیکی به من نزدیکتری ، دوری و فاصله فقط برای کسانی معنی داره که دلهاشون از همدیگه دوره !

 شنبه رو خیلی دوست دارم/چون تو به من امید می دی
نوشته هامو می گیری/جاش کاغذ سفید میدی
شعرامو از بر می خونی برای هر کی عاشقه
شروع یک قصیده رو به قلب من نوید میدی
من عاشق یک شنبه هام/چون با تو تنها می مونم
ترانه های خوبمو تو خلوت تو می خونم
بهت می گم که قلب من فقط واسه تو می زنه
یک کمی اغراق می کنم/اینو خودم خوب می دونم
دوشنبه ها رو دوس دارم/چون روز دیوونگیه
عقلو با دست پس می زنم/این هم یه جور زندگیه
عاشق اون میشم که خوب دیوونه بازی بلده
بردنو هیچ دوست نداره/عاشق بازندگیه
سه شنبه ها رو دوست دارم/چون عشقمو پس نمیدی
اون قلب پر محبتو / دیگه به هیچ کس نمیدی
دستمو تو دست می گیری/برام لالایی میخونی
غصه هاتو به حس من/تا جایی که هست نمیدی
چهارشنبه ها رو دوست دارم/چون تو به من زنگ میزنی
به تیرگی های دلم /آبی کم رنگ میزنی
با اون صدای مهربون اول به من سلام میدی
به شیشه های فاصله یکی یکی سنگ میزنی
پنجشنبه ها رو دوست /چون دیگه غمگین نمیشی
دلواپس رهایی از حرفهای سنگین نمیشی
یک شاخه گل برات بسه تا بدونی دوست دارم
دربه در و خراب اون گلهای رنگین نمی شی
جمعه دیگه نهایته/باید که عشقو بردارم
بعد یه هفته عاشقی عشقو تو دستاش بذارم
بهش بگم اون روزا را با این یکی جمع بکنه
بعدش خودش میفهمه که هفت روزه که دوستش دارم

نه تنها به عشق ورزیدن به تو نیاز دارم

که حتی به آن نیاز دارم که برای تو بنویسم

فقط برای تو

می‌دانی عشق من ؟

وقتی که تو را روبروی خود می بینم

و لبخند ساده ولی زیبایت روی لب‌هایت می‌ نشیند

برق نگاهم با نگاه نافذت که تا اعماق جانم  فرو می‌رود ، گره می ‌خورد

برق شادی در چشمان من چنان می ‌درخشد که می دانم جان تو را نیز روشن می ‌کند

و شور عشقت که شوق می‌آفریند

آن گاه دیگر می‌ بینم که من بی وجود تو و عشق توهیچم ، خاکسترم ،

خاکستری که اگر عشق نباشد، باد هستی‌ اش را با خود می ‌برد

پس چگونه نیازمند تو و نوشتن از تو نباشم ؟

اگر باران عشق تو بر جان من نبارد ، چگونه کویری بی حاصل نباشم ؟

اگر در دریای عشق تو شناور نباشم چگونه ماهی هستی‌ام زنده بماند ؟

اگر عشق تو نباشد چگونه خوشبختی را در این دنیای فانی احساس کنم ؟

من نه تنها به عشق تو که حتی به نوشتن از تو نیز نیاز دارم .

باید بگویم با زبان و بیان

که مهر تو در جانم بنشسته است

و عاشقانه به تو می‌اندیشم

برایت می نویسم , می نویسم که بخوانی تا بدانی : در زندگی ام فقط تو را دارم

می نویسم که بخوانی تا بدانی تنها چیزی که سرکشی ام را آرامش می بخشد فقط تویی

خدایا سرد این پایین از اون بالا اگه میشه نگاه کن 
یه کاری کن اگه میشه فقط گاهی خودت قلبم رو ها کن
خدایا سرده این دستام از اون بالاخودت ببین می لرزه 
مگه حتی همه دنیا به این دوری به این سردی می ارزه
تمومش کن دیگه بسه شدم از زندگی خسته 
یه زخمی دارم از دردش می سوزم و میخوام میخوام بمیرم
یه زخمی دارم از دردش هنوزم که هنوزه من می سوزم
خدایا من دارم میام  یه کم با من مدارا کن 
شنیدم گرم آغوشت اگه میشه منم یه گوشه جا کن
میدونم گرم آغوشت اگه می خوای منم یه گوشه جا کن
دیگه از دنیا بریدیم دلامون خیلی گرفته 
تو کجایی که ببینی همه جا رو غم گرفته
دیگه از دنیا بریدیم دلامون خیلی گرفته 
تو کجایی که ببینی همه جا رو غم گرفته

 هرگز گمان مبر ز خيال تو غافلم ، گر مانده ام خموش ، خدا داند و دلم

بگذار از دست برود آنچه از دست رفتنیست!!

من چیزی را می خواهم که به رنگ التماس نیالوده باشدم

نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد ؟

سکوت مرگ بارم را

کاش می دانستی
چشم هایم زشکوفایی عشق تو فقط می خواند
کاش می دانستی
عشق من معجزه نیست
عشق من رنگ حقیقت دارد
اشک هایم به تمنای نگاه تو فقط می بارد
کاش می دانستی
تو فقط مال منی
تو فقط مال همین قلب پراحساس منی
شب من با تو سحر خواهد شد
تو نمی دانی من
چه قدر عشق تو را می خواهم
تو صدا کن من را
تو صدا کن مرا که پر از رویش یک یاس شوم
تو بخوان تا همه احساس شوم
کاش می دانستی
شعرهای دل من پیش نگاه تو به خاک افتاده ست
به سرم داد بزن
تا بدانم که حقیقت داری
تا بدانم که به جز عشق تو این قلب ندارد کاری
باز هم این همه عشق
این همه عشق برای دل تو ناچیز است
آسمان را به زمین وصل کنم؟
یا که زمین را همه لبریز ز سر سبزی یک فصل کنم؟
من به اعجاز دو چشمان تو ایمان دارم
به خدا تو نباشی
بی تو من یک بغل احساس پریشان دارم.

هوا ابريست ... دلم گرفته ...قلم بدست گرفتم بنويسم که صدايي پرسيد : از چه مي نويسي ؟؟پاسخش را دادم : از تکرار که در حال نفوذ در بين روزهاست .گفت : مينويسي که چه شود ؟؟ که درد دلت تازه شود ؟؟!!گفتم کيستي ؟؟ آشنايي ميدانم ... حست غريب نيست ، لمست ميکنم ...گفت آري بيگانه نيستم ،هرازگاهي مهمانت ميشوم و تو به سرعت قلم بدستميگري براي نوشتن... ؛ او حرف ميزد و من بي اعتنا به حرفهايش مينوشتم هر لحظه صدايش دورتر ميشد و دلم آرامتر ميگرفت ...ديگر کاغذم سفيد نبود ... صدايش را نميشنيدم ... آرام بودم ...آري او غم بود که به واژه درامد و دل آرام گرفت ...

اومدم بگم..

این روزا بیشتر ازقبل حست میکنم..

بیشتر از قبل به دستات نیاز دارم..

به چشمای خوش رنگت..

به صدای دلنشینت..

نیاز دارم...

آخه میدونی ..دلم برات خیلی تنگ شده...

ديوانگی چشم هايش رابست و شروع به شمردن کرد!!
يک..... دو.....سه ...
همه به دنبال جايی بودند تا قايم بشوند
نظافت خودش را به شاخ ماه آويزان کرد.خيانت داخل انبوهی از زباله ها مخفی کرد.اصالت به ميان ابرها رفت و هوس به مرکززمين به راه افتاددروغ که می گفت به اعماق کوير خواهد رفت ، به اعماق دريا رفت !طعم داخل يک سيب سرخ قرار گرفت.حسادت هم رفت داخل يک چاه عميق .آرام آرام همه قايم شده بودند و
ديوانگی همچنان می شمرد:هفتادوسه،...... هفتادو چهار
اما عشق هنوز معطل بود و نمی دانست به کجا برود.
تعجبی هم ندارد قايم کردن عشق خيلی سخت است.
ديوانگی داشت به عدد 100 نزديک می شد
که عشق رفت وسط يک دسته گل رز و آرام نشست
ديوانگی فرياد زد، دارم ميام، دارم ميام
همان اول کار تنبلی را ديد. تنبلی اصلا تلاش نکرده بود تا قايم شود! بعدهم نظافت را يافت و خلاصه نوبت به ديگران رسيداما از عشق خبری نبود.ديوانگی ديگر خسته شده بودکه حسادت حسوديش گرفت و آرام در گوش او گفت :عشق در آن سوی گل رز مخفی شده است.ديوانگی با هيجان زيادی يک شاخه از درخت کند و آنرا با قدرت تمام داخل گلهای رز فرو کرد .
صدای ناله ای بلند شد .
عشق از داخل شاخه ها بيرون آمد، دستها يش را جلوی صورتش گرفته بود و از بين انگشتانش خون می ريخت.
شاخه ی درخت چشمان عشق را کور کرده بود.
ديوانگی که خیلی ترسیده بود با شرمندگی گفت حالا من چکار کنم؟ چگونه ميتونم جبران کنم؟
عشق جواب داد: مهم نيست دوست من، تو ديگه نميتونی کاری بکنی ، فقط ازت خواهش می کنم از اين به بعد يارمن باش .
همه جا همراهم باش تا راه را گم نکنم .
واز همان روز تا هميشه عشق و ديوانگی همراه يکديگر به احساس تمام آدم های عاشق سرک میکشند .

آنروزكه سقف خانه هاچوبی بود!گفتارو عمل درهمه جا خوبی بود!امروزبنای خانه ها سنگ شده!
دلهاهمه با بنا هماهنگ شده!

چقدر عجیبه که تا وقتی مریض نشی کسی برات گل نمی آره

چقدر عجیبه که تا وقتی گریه نکنی کسی نوازشت نمی کنه

چقدر عجیبه که بی بهانه کسی هیچوقت برات هدیه نمی خره

چقدر عجیبه که تا وقتی فریاد نکنی کسی به طرفت بر نمی گرده

چقدر عجیبه که تا وقتی بچه نباشی کسی برات قصه نمی گه

چقدر عجیبه که تا وقتی بزرگ نباشی کسی به قصه ات گوش نمی ده

چقدر عجیبه که تا وقتی قصد رفتن نکنی کسی به دیدنت نمیاد

چقدر عجیبه که تا وقتی نمردی کسی تو رو نمی بخش

چه ساده دل به تو بستم و چه ساده مرا پذيرا شدي، مثل اتفاقي كه بايد مي افتاد.مرا ببخش اگر گاهي پابه پاي تمام لحظه هاي تو نيستم، مرا ببخش اگر ناخواسته دلت را به درد آوردم و تو را رنجاندم

چقدر خوبه آدم يكي رو دوست داشته باشه نه به خاطر اينكه نيازش رو برطرف كنه نه به خاطر اينكه كس ديگري رو نداره

نه به خاطر اينكه تنهاست و نه از روي اجبار
به خاطر اينكه اون شخص ارزش دوست داشتن رو داره

ـ دوست یعنی اون جمله های ساده و بی منظوری که می گی و خیالت راحته که ازش هیچ سوء تعبیری نمی شه

ـ دوست یعنی یه دل اضافه داشتن برای اینکه بدونی هر بار دلت می گیره یه دل دیگه هم دلتنگ غمت می شه

ـ دوست یعنی وقت اضافه ... یعنی تو همیشه عزیزی حتی توی وقت اضافه

ـ دوست یعنی تنهایی هامو می سپرم دست تو چون شک ندارم می فهمیش ...

ـ دوست یعنی یه راه دو طرفه٬ یه قدم من یه قدم تو ...اما بدون شمارش و حساب و کتاب

ـ دوست یعنی من از بودنت سربلندم نه سر به زیر و شرمنده

یک داشتان کوتاه در ادامه مطلب